جوانی که ریش بسیار بلندی داشت و ادای متدین ها و مقدس ها را در می اورد در کتابی خواند که هر کس ریشش بلند تر از یک قبضه باشد احمق است
ترسید که جزءاحمقان قرار گیرد به همین جهت ریشش را به اندازه یک قبضه در دست گرفت و مابقی را روی شعله شمع نگه داشت تا بسوزد و کوتاه شود اما ناگهان ریشش شعله ور شد و تمام صورتش سوخت وقتی این وضعیت را دید و پی به حماقت خود برد در حاشیه کتاب نوشت : (این مطلب تجربه شده و صحیح است) .
قلندری نه به ریش است و موی یا ابرو
حساب قلندر بدان که موی به موست
گذشتن از سر و موی در قلندری سهل است
چو حافظ آنکه ز سر بگذرد قلندر اوست
نوشته شده توسط حقیری میبدی در چهارشنبه دهم بهمن 1386 ساعت 19:47 | لینک ثابت |

